مواضع دردسر ساز ترامپ

مواضع دردسر ساز ترامپ

مواضع دردسر ساز ترامپ

مترجمان: مسعود میرزایی و بهجت عباسی

درباره اینکه آیا اصرارهای جولیانی برای برکناری سفیر، ارتباطی با انتخابات قریب الوقوع ریاست جمهوری در اوکراین داشته است یا نه، نمی توانم نظر قطعی بدهم ولی انتخابات در روز ۳۱ مارس که از قبل وعده داده شده بود، برگزار شد و بر اساس نتایج شمارش آراء، زلنسکی در رتبه نخست قرار گرفت و پوروشنکو دوم شد تا برای رسیدن به مقام ریاست جمهوری در روز ۲۱ آوریل و در دور دوم انتخابات با هم رقابت کنند.

همان روز با اِتین و هِکر مشاوران امنیت ملی فرانسه و آلمان درباره تحولات اوکراین و دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری آن کشور گفت و گو کردم. اگر چه ما پیشتر توافق کرده بودیم که کاملاً کنار بایستیم و دخالتی در انتخابات اوکراین نداشته باشیم ولی هکر گفت که آلمان پوروشنکو را به برلین دعوت کرده است. آلمان با این کار خود در واقع خطر واکنش منفی اوکراین را در صورت پیروزی زلنسکی در دور دوم انتخابات به جان خریده بود. اتین مشاور امنیت ملی فرانسه نیز به من گفت که فرانسه هر دو نامزد نهایی انتخابات را به پاریس دعوت کرده است که این اقدام فرانسه در مقایسه با آلمان حداقل بی طرفانه تر و منصفانه تر بود. هیچ کدام از ما اطلاعات زیادی درباره زلنسکی و اینکه آیا او از توانایی های لازم برای اداره اوکراین به عنوان رئیس جمهوری، برخوردار است یا نه، نداشتیم. همچنین نگرانی هایی در مورد میزان نزدیکی او به کولومویسکی، سرمایه دار بانفوذ اوکراینی داشتیم، چرا که ممکن بود باعث طرح مسائلی در زمینه فساد مالی شود. اتهامات نگران کننده ای در حال چرخش بود و عقل سلیم حکم می کرد که همچنان رویکرد بی طرفی و عدم مداخله را در پیش بگیریم. تغییر نظر آلمان و فرانسه و تمایل آنها برای درگیر شدن در انتخابات اوکراین به نظر من اقدامی گمراه کننده بود. هیچ اختلاف نظری در این باره وجود نداشت که زلنسکی در دور اول انتخابات با اختلاف زیاد از رقبا پیش خواهد بود و علت اصلی پیشتازی او در نظرسنجی ها نیز مخالفت با فساد گسترده حاکم بر بخش های مختلف کشور اوکراین بود.

حمایت عمومی از زلنسکی تا روز یکشنبه ۲۱ آوریل که با عید پاک نیز مصادف شده بود، ادامه یافت و او با به دست آوردن ۷۳ درصد آراء، پوروشنکو را شکست داد. ما مقدمات لازم را برای تماس رئیس جمهوری با زلنسکی آماده کرده بودیم تا اگر ترامپ خواست در همان روز به رئیس جمهوری منتخب تبریک بگوید، همه چیز آماده باشد. تماس ترامپ با زلنسکی حدود ساعت چهار و نیم بعد از ظهر برقرار شد. من قبل از این تماس، رئیس جمهوری را در مورد آخرین وضعیت اوکراین و همچنین شخص زلنسکی توجیه کردم و به ترامپ گفتم که احتمال دارد او شما را برای حضور در مراسم تحلیفش (که هنوز تاریخ آن مشخص نشده بود)، دعوت کند. ترامپ گفت که معاون خود مایک پنس را به این مراسم می فرستد. گفت و گوی تلفنی ترامپ با زلنسکی کوتاه بود و کمتر از پنج دقیقه طول کشید ولی بسیار گرم و صمیمانه بود. ترامپ در شروع صحبت گفت: «مایلم به شما به خاطر انجام این کار بزرگ و عالی تبریک بگویم.» زلنسکی از تبریک ترامپ تشکر کرد و گفت: «بسیار ممنونم.» وی خطاب به ترامپ افزود: «ما شما را به عنوان یک نمونه عالی جلوی چشم خودمان داشتیم.» ترامپ گفت: «من دوستان زیادی دارم که شما را می شناسند و دوست تان دارند. تردید ندارم که شما یک رئیس جمهوری فوق العاده برای کشور اوکراین خواهید بود.» زلنسکی ترامپ را برای حضور در مراسم تحلیف و شروع به کار خود دعوت کرد و ترامپ نیز در پاسخ گفت: تاریخ برگزاری مراسم را مدنظر قرار خواهد داد. وی افزود: «در هر حال یک نماینده عالی رتبه از طرف ایالات متحده در مراسم آن روز بزرگ و مهم حضور خواهد یافت.» رئیس جمهوری متقابلاً زلنسکی را برای دیدار از امریکا دعوت کرد و گفت: «در این مسیر تازه، ما همیشه در کنار شما خواهیم بود.» رئیس جمهوری منتخب اوکراین مجدداً از ترامپ برای دیدار از اوکراین دعوت کرد و افزود: اوکراین کشوری بزرگ با مردمانی خوب و مهربان، غذاهای خوشمزه و … است. ترامپ پاسخ داد: به عنوان مالک سابق برنامه تلویزیونی و برند مسابقه «دوشیزه جهان» اطلاع دارد که اوکراین خود را به خوبی در جهان عرضه کرده است. زلنسکی در پایان این مکالمه تلفنی به انگلیسی گفت: «من زبان انگلیسی را با جدیت تمرین خواهم کرد تا وقتی همدیگر را ملاقات کردیم بتوانم به زبان شما صحبت کنم. ترامپ پاسخ داد: «به شدت تحت تاثیر قرار گرفتم چون من نمی توانم چنین کاری را در ارتباط با یادگیری زبان شما انجام دهم.»
دو روز بعد و در ۲۳ آوریل وقتی به دفتر رئیس جمهوری فراخوانده شدم، متوجه شدم که مجدداً ترامپ و مولوینی در اتاق بیضی در حال گفت و گوی تلفنی با رودی جولیانی درباره خانم یووانوویچ سفر امریکا در اوکراین هستند و جولیانی همچنان برای برکناری سفیر فشار می آورد. او، ترامپ را با ارائه گزارش هایی که صحت و سقم آنها معلوم نبود، تحریک می کرد، از جمله به ترامپ گفت که خبردار شده است یووانوویچ با زلنسکی رئیس جمهوری منتخب اوکراین صحبت کرده و به او گفته است که ترامپ شخصاً خواستار این است که برخی تحقیقات قضایی در حال انجام توسط دادستان های اوکراین متوقف شود. از نظر جولیانی، سفیر ما در اوکراین در واقع برای محافظت از هیلاری کلینتون تلاش می کند، چون بخشی از تحقیقات جنایی اوکراین به فعالیت های انتخاباتی کلینتون و همچنین ارتباط «هانتر بایدن» پسر «جو بایدن» (معاون اوباما) با این فعالیت های انتخاباتی ارتباط دارد. آنچه که جولیانی مطرح می کرد در واقع شایعات و شنیده های دست سوم و دست چهارم  بود و او هیچ سند و مدرکی برای ادعاها و اتهامات خود ارائه نمی کرد. من به رئیس جمهوری گفتم که با پمپئو در باره یووانوویچ صحبت کرده ام و دوباره از او در این باره سوال خواهم کرد. ترامپ باورش نمی شد که پمپئو هنوز یووانوویچ را برکنار نکرده است و به همین دلیل دوباره تاکید کرد: من می خواهم او فوراً برکنار شود و اما و اگر هم ندارد. ترامپ از من خواست که فوراً با پمپئو صحبت کنم و بفهمم چه خبر است. او گفت: با زلنسکی هم تماس بگیر و برای او روشن کن که یووانوویچ از طرف دولت امریکا صحبت نمی کند. البته از آنجا که هنوز خود ما به درستی نمی دانستیم که یووانوویچ واقعاً چه حرف هایی زده است، نمی دانستم که مشخصاً باید چه چیزی از زلنسکی بخواهم و او باید کدام حرف سفیر ما را نادیده بگیرد.
به دفتر خودم در بال غربی کاخ سفید برگشتم و حدود ساعت چهار عصر موفق شدم با پمپئو صحبت کنم. او گفت که قبلاً از حدود اواخر نوامبر و اوایل دسامبر خانم یووانوویچ را محدود کرده و چندی پیش نیز ترامپ را از این مساله آگاه نموده است ولی رئیس جمهوری مخالفت خاصی در این زمینه نداشت. پمپئو می خواست که این موضوع در همین جا تمام شود ولی من به او گفتم که ترامپ الان بسیار عصبانی است، چون یووانوویچ هنوز بر سر کار خود است و به طور کامل برکنار نشده است. پمپئو ناله ای کرد و گفت: من تاکنون چند بار با جولیانی در این باره صحبت کرده ام و او هر بار نتوانست به طور دقیق و مستند اتفاقات ادعایی را تشریح کند ولی با این وجود از چند ماه قبل به طور مرتب این موضوع را با ترامپ مطرح می کند. پمپئو در عین حال گفت که وزارت خارجه پس از بررسی وضعیت سفارت مان در اوکراین، اکنون انبوهی از اسناد و اطلاعات را برای وزارت دادگستری می فرستد که این اسناد و اطلاعات دلالت بر این دارند که برخی فعالیت های خانم یووانوویچ و سلفِ وی احتمالاً خلاف و مجرمانه بوده است. پمپئو در پایان این گفت و گو به من اطلاع داد که دستور داده است یوووانوویچ همین امشب به واشنگتن بازگردد. با توجه به صدور دستور بازگشت یووانوویچ به کشور، دیگر دلیلی برای تلفن کردن به زلنسکی باقی نمی ماند (البته در هر صورت من قصد نداشتم با رئیس جمهوری منتخب اوکراین صحبت کنم).
جان ایزنبرگ، مشاور حقوقی شورای امنیت ملی را در جریان آخرین تحولات مربوط به پرونده یووانوویچ قرار دادم و دقایقی بعد مولوینی به همراه سیپولون و «اِمِت فلاد» یکی از وکلای دفتر حقوقی کاخ سفید که بر روی تحقیقات رابرت مولر کار می کرد، به دفترم آمدند. من پیشتر سوالی را در مورد رودی جولیانی از وکلای ترامپ، پرسیده بودم که دوباره آن را مطرح کردم، سوال این بود که آیا جولیانی بر اساس اصول و دستورالعمل های مربوط به مسئولیت حرفه ای وکلا، اصول اخلاقی وکالت را زیر پا گذاشته است یا نه؟ من معتقد بودم با توجه به اینکه جولیانی از روابط وکیل و موکل در یک پرونده کاری در راستای تامین منافع یکی دیگر از موکلان خود (ترامپ) استفاده کرده، کار او از نظر اصول اخلاقی دارای اشکال است. اما ظاهراً من در این موضوع در اقلیت بودم؛ هرچند بقیه هم موافق بودند که چنین کارهایی ممکن است صادقانه نباشد ولی در حد نقض اصول اخلاقی وکالت نیست.
ظهر همان روز برای دیدن «بیل بار» دادستان کل و وزیر دادگستری سری به وزارت دادگستری زدم و ناهار را هم پیش او بودم. بیل بار را از اواسط دهه ۱۹۸۰ و قبل از آغاز دوران ریاست جمهوری جورج بوش (پدر) می شناختم. او دوباره در فوریه گذشته (و پس از برکناری جف سشنز) به عنوان دادستان کل و وزیر دادگستری منصوب شده بود و هر دوی ما تلاش می کردیم وقت مناسبی پیدا کنیم و درباره کار و زندگی در دولت ترامپ با هم گپ بزنیم. من بویژه به دنبال این بودم که عزم و اراده خود را برای همکاری بهتر و نزدیکتر با وزارت دادگستری به بار اطلاع دهم؛ این همکاری در مواردی که تنازع و تضادی میان منافع امنیتی و مسائل قضایی و ضرورت بی طرفی حقوقی پیش می آمد، بسیار ضروری بود. ما در چنین مواردی باید با آگاهی کامل از اولویت های امریکا تصمیم گیری کنیم، نه اینکه چنین مسائل مهمی را به بخت و شانس و تصادف واگذار نماییم. بار به عنوان فردی عمیقاً علاقه مند به مسائل امنیتی، برای برقراری روابط کاری بهتر و موثرتر میان وزارتخانه ها و سازمان هایی که مرتبط با این مسائل بودند، کاملاً آمادگی داشت.
همچنین به طور خاص می خواستم او را در جریان اشتیاق و تمایل ترامپ برای دادن امتیازات فردی به دیکتاتورهای مورد علاقه خود از جمله در پرونده هایی نظیر پرونده هالک بانک ترکیه و شرکت های «زد تی ایی» و «هوآوی» چین و پرونده های دیگری که خود بیل بار از آنها اطلاع داشت، قرار دهم. دادستان کل گفت که او هم نسبت به چهره ای که ترامپ در برخورد با این پرونده ها از خود ترسیم می کند، بسیار نگران است. او در این زمینه بویژه از صحبت های ترامپ با اردوغان درباره هالک بانک در حاشیه اجلاس سران گروه ۲۰ در بوئنوس آیرس و آنچه که او در همین اجلاس و در مذاکرات دیگر به شی جین پینگ رئیس جمهوری چین درباره شرکت «زد تی ایی» گفته بود، ابراز نگرانی کرد. من روز ۲۲ ژانویه تقریباً به مدت یک ساعت گفت و گوی مشابهی نیز با سیپولون و ایزنبرگ داشتم. این گفت و گو چند روز پس از انتصاب سیپولون به عنوان رئیس دفتر حقوقی کاخ سفید انجام شد. در آن ایام ما درباره هالک بانک، «زد تی ایی»، هوآوی، یک مامور ترکیه که توسط اسرائیل بازداشت شده بود (ترامپ در ماه ژوئیه در گفت و گو با نتانیاهو موجبات آزادی او را فراهم کرد)، موضوع لغو تحریم های امریکا علیه «اولگ دریپاسکا» سرمایه دار بانفوذ روس (که در اوایل ماه آوریل اعمال شده بود)، آثار و پیامدهای مذاکرات تجاری با چین، مسائل حقوقی شخصی ترامپ و برخی موضوعات دیگر گفت و گو کردیم. من در مورد این موضوع که شخص رئیس جمهوری از اقتدار قانونی لازم برای اولویت بندی مسئولیت ها در هنگام بروز اختلاف نظر میان دستگاه های اجرایی نظیر سازمان های انتظامی و امنیتی برخوردار است، هیچ گونه شک و تردیدی نداشتم. اما با توجه به فضای داغ و تب دار واشنگتن که بیشتر پس از طرح اتهامات مربوط به دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری به وجود آمده بود، پیش بینی اینکه در این فضا، چنین رفتارهایی از نظر سیاسی چگونه توصیف و دسته بندی خواهند شد، چندان کار سختی نبود. اینکه آیا مسائل و مشکلات مهمتری نیز در پشت صحنه وجود داشته که باعث چنین رفتارهایی (از سوی ترامپ) می شد، هیچ کدام از ما اطلاع دقیقی نداشتیم. قبل از ملاقات من با سیپولون هیچ کس دیگری او را در مورد این مسائل توجیه نکرده بود و به همین دلیل او به وضوح درباره رویکرد ترامپ نسبت به اجرای قانون و یا عدم اجرای آن، متعجب و شگفت زده شده بود.
حتی قبل از آن و در روز ۱۰ دسامبر، وقتی ترامپ در مراسمی که در آستانه کریسمس برگزار شده بود، اظهاراتی را در مورد شرکت هوآوی و اقلیت های ایغور در چین مطرح کرد، با پمپئو درباره این اظهارات مشکل ساز گفت و گو کردم. همچنین پمپئو را در جریان سوالاتی که درباره نحوه حل و فصل مسائل حقوقی شخصی ترامپ مطرح شده بود، قرار دادم. این اقدامات از نظر من شبیه اقداماتی بود که معمولاً برای جلوگیری از اجرای عدالت انجام می شود و اصولاً چنین اقداماتی از نظر ما قابل پذیرش نیست. علاوه بر این ملاطفت با شرکت های چینی که تحریم های امریکا را نقض می کردند یا سر شرکت های امریکایی را کلاه می گذاشتند یا تاسیسات مخابراتی و ارتباطی ما را به خطر می انداختند، فقط به عنوان رفتاری برای راضی و آرام کردن دشمنان، قابل توصیف است و کاملاً با منافع ملی ما در تناقض می باشد. به پمپئو گفتم که می دانم با طرح این مسائل در واقع به استعفا از دولت نزدیک می شوم، چون معتقدم قلمرو استعفا در همسایگی قلمرویی است که این کارها در آن انجام می شود. پمپئو با این حرف من موافق بود. هنوز تهیه پیش نویس نامه استعفا از دولت ضرورت پیدا نکرده بود ولی می توانم بگویم که چراغ های هشدار و خطر در حال چشمک زدن بودند./ایران