ما و حمله روسیه به اکراین – یادداشتی از: حسین علایی

ما و حمله روسیه به اکراین – یادداشتی از: حسین علایی

در هر صورت تهاجم روسیه به اوکراین فرصت مناسبی برای جمهوری اسلامی ایران است تا سیاست درست «نه شرقی نه غربی» را که برآمده از انقلاب اسلامی است در سیاست خارجی دنبال کند و ضمن توسعه روابط با روسیه و‌ چین، تنها به آنها تکیه نکند بلکه روابط اقتصادی متوازنی را با کشورهای غربی هم برقرار کند و قدرت اقتصادی خود را تقویت کند. از طرفی تجربه تلخ تجاوز به یک کشور همسایه را برای مردم کشورهای جنگ زده در نظر داشته باشد.

سرانجام پس از ماه ها تمرکز قوای روسیه در اطراف اکراین، ارتش روسیه حمله همه جانبه ای را به اکراین انجام داد تا آن کشور را به تدریج ضمیمه خاک خود کند. روسیه با اطمینان از اینکه آمریکا و غرب و ناتو هیچگونه واکنش نظامی در برابر اشغال اوکراین از خود بروز نخواهند داد، با تمام قوا از مرزهای اوکراین عبور کرد تا خود را به اروپا نزدیک کند.

اما ایران بخوبی تهاجم روسیه به یک کشور دیگر را درک می کند زیرا ظرف دویست سال گذشته روسیه تزاری سرزمین بزرگ قفقاز را از ایران جدا کرد و شوروی هم در جنگ صدام با ایران، از عراق حمایت کرد.

از طرفی روس ها مانع رسیدن گاز ایران به اروپا هستند و یک رقیب جدی برای ایران در حوزه نفت و گاز هستند.

روس ها در عین درگیر شدن با سیاست های آمریکا و اروپا سعی دارند انتقال گاز روسیه به آلمان را حفظ کنند و بازار خود در اروپا را توسعه دهند. روس ها بیشترین بهره را از شکاف بین ایران و غرب تا کنون از کارت ایران داشته اند.

در هر صورت تهاجم روسیه به اوکراین فرصت مناسبی برای جمهوری اسلامی ایران است تا سیاست درست «نه شرقی نه غربی» را که برآمده از انقلاب اسلامی است در سیاست خارجی دنبال کند و ضمن توسعه روابط با روسیه و‌ چین، تنها به آنها تکیه نکند بلکه روابط اقتصادی متوازنی را با کشورهای غربی هم برقرار کند و قدرت اقتصادی خود را تقویت کند. از طرفی تجربه تلخ تجاوز به یک کشور همسایه را برای مردم کشورهای جنگ زده در نظر داشته باشد.

گرچه به نظر می رسد که کار اکراین تمام است ولی باید به آینده توجه کرد و به هوش بود.

ششم اسفند ماه ۱۴۰۰